هجرى قمرى بود برداشته نشده است .
و نشان دادن مضرّات رسمى نبودن تاريخ قمرى و منجر شدن آن به جدائى دين از سياست ، و لزوم بازگشت سريع به تاريخ قمرى براى تثبيت بيشتر پايههاى دينى در عقيده و رفتار مردم با توجّه به وجود بسيارى از مناسبتهاى مهمّ تأثيرگذار در شؤون مختلف اجتماعى اقتصادى سياسى زندگى مردم بر اساس ماههاى قمرى همچون عزادارىها و أعياد مذهبى .
و از همين روست كه يادبودها و سالگردهاى روزهاى حسّاس تاريخ انقلاب اسلامى و راهپيمائىهاى دشمن شكن آن دوران ( همچون قيام مردم مسلمان طهران و قم و ورامين در دوازدهم محرّم 1383 و قيام ملّت مسلمان در شهرهاى مختلف در شب و روز اوّل محرّم 1399 كه كفن پوشيده و به ياد سيّد الشّهداء عليه السّلام بانگ الله أكبر سر دادند ، و راهپيمائىهاى مهمّ سالهاى 98 و 99 كه همگى در مناسبتهاى مذهبى همچون عيد فطر و تاسوعا و عاشورا و اربعين و بيست و هشتم صفر و . . . بود ) چون بر اساس نهضت دينى و اعتقادات اسلامى صورت گرفته ، براى برقرارى و پايدارى آن در خاطراتِ نسل فعلى و آينده ، مناسبتر است كه با ماههاى قمرى برگزار شود . « 1 »
پنجم :
رسالةٌ حول مسألة رُؤية الهلال
بحثى مستقل پيرامون اثبات تحقّق هر ماه قمرى با ديده شدن هلال شب اوّل ماه ، و اينكه هر منطقهاى بايد استهلال كند و ديده شدن هلال ماه در منطقهاى ديگر كه با اين منطقه « وحدت افق » ندارد كافى نيست ؛ در قالب سلسله نامههائى كه بين ايشان و مرحوم آية الله خوئى ردّ و بدل شده است .
بحث فقهى در اين مقام آن است كه آيا ديده شدن هلال ماه در يك نقطه
هامش
( 1 ) رجوع شود به « رساله نوين » كه در اين زمينه تأليف فرمودهاند .