« هيچگاه مرد با ايمان ، دوبار از يك سوراخ نيش نمىخورد . »
« دوكاسترو » در صفحه پنجم از مقدّمهاى كه بر كتاب « جهان سوّم در برابر كشورهاى غنىّ » نوشتهء « آنجلو ، آنجلو پولوس » نگاشته است مىگويد :
« در هيچ عصرى از تاريخ بشر ، روابط ميان انسانها تا اين حدّ كينهتوزانه و خصمانه نبوده است . امروز كشمكشهاى اجتماعى ميان طبقات ، نژادها ، گروههاى سياسى و ايدئولوژيكى ، ميان كشورها و ميان گروههاى مختلف كشورها به پايهاى آنچنان هراس انگيز و شدّتى آنچنان بيم آور رسيده كه صلح جهان ، امنيّت ملل ، و حتّى بقاى نوع انسان را تهديد مىكند .
بنابراين ، ما در دورهء بزرگترين بحران تاريخ بشرى زندگانى مىكنيم . يكى از خطرناكترين و خشمآورترين جنبههاى اين بحران جهانى ، تفاوت سرعت رشد ثروت و نعمت در دو گروه كشورهاى متضادّ است : گروه كشورهاى غنىّ و
هامش
يابد دو ساله اجرا نمودند . و اينك كه سال 1373 مىباشد ، از يكسال قبل كه 1372 بوده است از قتل و غارت نفوس و ابدان فارغ گشته از سراسر جهان استكبار ، آفرينها برملّت ايران پيشتاز در اين برنامه فرستادند . در مجلّه « دانشمند » شماره 6 ، شهريور 1372 در ص 59 در تحت عنوان « سيل جمعيّت هنوز در راه است » چنين گويد : « در بيستم تير ماه 1370 همزمان با روز جهانى جمعيّت ( 11 ژوئيّه ) وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشكى بالأخره اعلام كرد در صدد است برنامههائى جدّى براى مهار رشد بىرويّه جمعيّت اجرا كند تا ميزان رشد سالانهء جمعيّت كه در فاصله سالهاى 1355 تا 1365 بطور متوسّط رقم وحشتناك 9 / 3 درصد بود تا ده سال بعد يعنى در 1380 به 3 / 2 درصد برسد ( « دانشمند » شهريور 1370 ص 115 ) اين افزايش افسار گسيخته جمعيّت ناشى از سه عامل بود . . .
خوشبختانه هنوز دو سال از آن وعدهها نگذشته بود كه چند هفته پيش مسؤولان وزارت بهداشت ، نويد دادند كه به بركت آموزش گستردهء مردم در زمينه تنظيم خانواده ، عرضه وسائل پيشگيرى از باردارى بطور رايگان ، و افزايش درصد باسوادان بخصوص در بين خانمها ، ميزان رشد جمعيّت به جاى سال 1380 در فروردين همين امسال به 3 / 2 رسيده است . مجامع بين المللى در سال 1371 از ايران به عنوان يكى از پنج كشور موفّق در زمينه مهار جمعيّت و تنظيم خانواده تقدير كردهاند . » تا آخر مقاله كه حقيقةً حكايت خواست استكبار جهانى و صهيونيزم بين المللى مىباشد .