- همچنانكه شأن اعضاى مجلس شورى است - جمع نمود ؟ !
گفته نشود كه : أمر به استقرار در خانه مخصوص زنان پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم بوده است .
زيرا ما جواب مىگوئيم : وقتى كه ملاك و حكمت استقرار در خانه بين آنها و سائر زنان مشترك است ، چرا امر بدان اختصاص به آنها داشته باشد ؟ !
آيا كسى ميتواند به زبان بياورد كه : امر به عدم تبرّج و إظهار زينت و خودنمائى مخصوص زنان پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم است ؛ ولى براى زنهاى ديگر خودنمائى مانند خودنمائى جاهليّت نخستين ، و همچنين ديگر فقرات مذكوره در اين آيه و آيه قبل از آن ، مثل صدا به نازكى بر آوردن با كسى كه دچار بيمارى شهوت است ، جائز و حلال مىباشد ؟ !
علاوه بر اين ، زنان نبىّ أكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم در عقل و درايت كمتر از ديگر زنان نبودند تا آنكه حكم استقرار در خانه و عدمِ خروج ، مختصّ به آنها باشد ؛ و ديگر زنان در عقل و درايت از زنان پيامبر صلّى الله عليه و آله و سلّم قوىتر نيستند تا انيكه حكم عدم استقرار در خانه و جواز تصدّى حكومت و ولايت و خروج از خانه براى آنان باشد .
مضافاً براينكه مىبينيم كه در خانه ماندن در موارد عديده مثل عدم جهاد و جمعه و جماعت و تشييع جنازه و . . . كه لازمه در خانه ماندن است ، مختصّ به زنان پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم نبوده ؛ بلكه براى همه زنان جعل شده است . »
بارى ، اين مطالب براى فهم علما و دانشمندان و أهل خبرهء آن روز مفيد بود . ولى خود حضرت پيشواى عظيم ، امور را به دست خبرگان سپرده بودند ؛ و در خبرگان هم افراد ناجور امثال بنى صدر و غير او ، بسيار بودند و لهذا يا مجال و فرصت عرائض حقير را نداشتند و يا مصلحت نديدند ؛ بهر حال ، جواز ورود زنان در مجلس شوراى اسلامى به تصويب رسيد ، و حقير هم عملاً مخالفتى نكرده و نميكنم ؛ امّا از اظهار رأى و عنوان كردن بعضى از حقائق كه به نظر ميرسد نيز نمىتوان دست شست .
رساله نكاحيه (كاهش جمعيت ضربه اى سهمگين بر پيكر مسلمين) (فارسى) — صفحة 179
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٧٩