كرده و رو به هزيمت است نداريد ) و كسى را كه ضعيف و افتاده و ناتوان است ، و از عهدهء خودش بر نمىآيد شمشير نزنيد ! رهايش كنيد . و كسى را كه زخم پيدا كرده و جراحت دارد ، به قتل نرسانيد ! زخم را در حال جنگ بدشمن بزنيد ، و أمّا كسى كه جريح بود ، به حال خود واگذاريد تا خود بميرد ، يا اينكه خوب شود . »
وَ لَا تَهِيجُوا النِّسَآءَ بِأَذًى وَ إنْ شَتَمْنَ أَعْرَاضَكُمْ ، وَ سَبَبْنَ أُمَرَآءَكُمْ .
« و زنها را با أذيّت و آزار به هيجان در نياوريد و لو اينكه آنها آبروى شما را ببرند ؛ و امراى شما را لعن و سبّ كنند ؛ با زنان هيچكار نداشته باشيد ! » چرا ؟ فَإنَّهُنَّ ضَعِيفَاتُ الْقُوَى وَ الانْفُسِ وَ الْعُقُولِ . « زيرا زنان ، هم از جهت قواى بدنى و هم از جهت سعهء نفسىّ و هم از جهت قدرت عقلىّ ضعيفند . »
إنْ كُنَّا لَنُؤْمَرُ بِالْكَفِّ عَنْهُنَّ وَ إنَّهُنَّ لَمُشْرِكَاتٌ .
« تحقيقاً ما از طرف پيغمبر مأمور بوديم كه از آنان دست برداريم ، و آنها را أذيّت نكنيم ، و حرف زشتى نزنيم ، در حالتى كه آنها مُشرك بودند . » حال كه اين زنان به صورت ظاهر مسلمانند ، قطعاً شما نبايد آنها را أذيّت كنيد . به زنها كار نداشته باشيد ، كار شما با مردان است .
وَ إنْ كَانَ الرَّجُلُ لَيَتَنَاوَلُ الْمَرْأَةَ فِى الْجَاهِلِيَّةِ بِالْفِهْرِ أَوِ الْهِرَاوَةِ فَيُعَيَّرُ بِهَا وَ عَقِبُهُ مِنْ بَعْدِهِ « 1 » .
« و تحقيقاً اگر در زمان جاهليّت مردى به زنى يك سنگ كوچكى مىزد ، يا با يك چوبدستى او را ميزد ، اين ننگ براى او و خاندان او بعد از او ، باقى مىماند . » اكنون كه شما به حمد الله مسلمانيد ؛ پس بنابراين به آنها كار نداشته باشيد ؛ بلكه برويد و كار خودتان را انجام دهيد و بگذاريد زنها به شما فحش دهند . و حتّى اگر به من كه علىّ هستم سبّ و لعن كنند ، به اين حرفها كارى
هامش
( 1 ) « نهج البلاغة » باب رسائل ، رسالهء 4