و رجوع و تعدّد زوجات و انتساب فرزندان به آنها و اينكه محاسن و عمامه ويژه آنهاست ، را ذكر كردهاند .
(
وَ بِما أَنْفَقُوا
) يعنى به سبب آنچه كه مردان در ازدواج با زنان از مهر و نفقه به آنها از مال خود مىپردازند .
و سپس قضيّه سعد بن ربيع و همسرش و شأن نزول آيه را ذكر مىكند و مىگويد پس از نزول اين آيه قصاص ( از شوهر ) برداشته شد ، سپس مىگويد : و در اينجا بين علماء اختلاف است ، گفته شده :
بين مرد و زن ( زوج و زوجه ) هيچ قصاصى در كمتر از قتل نفس نيست اگرچه جراحتى بر او ( زن ) وارد كند ، لكن عقل آن را واجب مىشمارد و ديه هست خ و گفته شده : در مورد جرح و قتل قصاص هست ولى در مورد سيلى زدن و مثل آن نه .
( قانِتاتٌ )
زنان مطيع و فرمانبر كه حقوق شوهر را بر پا ميدارند . (
حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ
) غيب خلاف حضور است يعنى در غيبت و عدم حضور شوهران آنچه را حفظ آن واجب است محفوظ نگه ميدارند ، اعم از ناموس و خانهها و اموال شوهر . « 1 »
تفسير « دُرّ المنثور » سيوطى
و در تفسير « دُرّ المنثور » سيوطى در ذيل آيه شريفه : «
وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ
هامش
( 1 ) « كشّاف » چاپ اوّل در مصر شرقى ، جلد اوّل ص 204 و 205