الرَّحْمنُ وَ قالَ صَواباً .
« 1 »
« روز قيامت روزى است كه روح و فرشتگان بطور صفوف منظّم در پيشگاه خداوند قيام مىكنند ، و كسى سخن نمىگويد مگر آن كسى كه خداوند رحمن به او اذن داده باشد ، و سخن به راستى بگويد . »
زيرا كه با وحىِ روح ، علم به كتاب و ايمان پيدا مىشود ، و روح مقام و موجودى است أفضل از همهء ملائكه .
وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَ لَا الْإِيمانُ
« 2 »
« و همچنين اينطور است كه ما روحى را از امرمان به تو وحى كرديم ، كه قبل از اين وحى نميدانستى كه كتاب چيست ، و نميدانستى كه ايمان چيست ! »
حكم و قضاوت اهل أعراف بر خاسران و مجرمان
و آنانند كه در روز قيامت حكم به خسران و زيان كسانى مىكنند كه در جان و نفسهاى خود و اهلشان دچار خسران و زيان شدهاند :
وَ تَراهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْها خاشِعِينَ مِنَ الذُّلِّ يَنْظُرُونَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّ وَ قالَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ .
« 3 »
« ( و اى پيامبر ! ) مىبينى كه ستمكاران را بر آتش عرضه ميدارند ،
هامش
( 1 ) آيه 38 ، از سورهء 78 : النّبأ
( 2 ) نيمهء اوّل از آيه 52 ، از سورهء 42 : الشّورى
( 3 ) قسمتى از آيه 45 ، از سورهء 42 : الشّورى