الْغُصْنُ إلَى النَّار . « 1 »
« رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم گفتند : سخاوت درختى است از درختان بهشت كه شاخههائى دارد كه همه در دنيا آويزان شدهاند ؛ و بنابراين هر كس با سخاوت باشد ، خود را به شاخه اى از شاخههايش آويزان كرده است ، و آن شاخه او را بسوى بهشت مىكشد .
و بخل درختى است از درختهاى آتش كه شاخههائى دارد كه همه در دنيا آويزان شدهاند ؛ و هر كس بخيل باشد خود را به شاخه اى از شاخههايش آويزان كرده است ، و آن شاخه او را بسوى آتش خواهد كشيد . »
در « أمالى » صدوق از ماجيلَوَيه از عمويش از بَرقى از پدرش از محمّد بن سِنان از مُفضَّل بن عُمر ، از حضرت صادق عليه السّلام آورده است كه فرمودهاند - و حديث را ذكر مىكند تا ميرسد به اينكه مىفرمايد :
وَ عَلَيْكُمْ بِتِلَاوَةِ الْقُرْءَانِ ! فَإنَّ دَرَجَاتِ الْجَنَّةِ عَلَى عَدَدِ ءَايَاتِ الْقُرْءَانِ ؛ فَإذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ ، يُقَالُ لِقَارِىِ الْقُرْءَانِ : اقْرَأْ وَ ارْقَ ! فَكُلَّمَا قَرَأَ ءَايَةً رَقَى دَرَجَة - الحديث . « 2 »
« بر شما باد به تلاوت قرآن ! چون درجات و مراتب بهشت بر مقدار تعداد آيات قرآن است ؛ و چون روز قيامت شود به قارى و خوانندهء قرآن ميگويند : بخوان و بالا برو ! و هر آيه اى را كه بخواند
هامش
( 1 ) « أمالى » طوسى ، جزء 17 ، طبع سنگى ، ص 302
( 2 ) « أمالى » صدوق ، مجلس 57 ، طبع سنگى ، ص 216