الشَّفَاعَةُ ، وَ اللهِ الشَّفَاعَةُ ، وَ اللهِ الشَّفَاعَة ! « 1 » .
در تفسير آيه : وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى
حالا ببينيم به چه علّت آيه :
وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى ،
اميد بخشترين آيات است ؛ و آيه
يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ،
چنين نيست ؟
و به چه سبب با آنكه نهى از قنوط و نااميدى از رحمت خدا ، در بسيارى از آيات به شهادت مورد و موضوعِ بيان ، نهى از قنوط و نااميدى از رحمت تكوينيّهء خداست ؛
چون آيه :
وَ مَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ
. « 2 »
حكايت از گفتار حضرت ابراهيم است كه : « و چه كسى از رحمت خدا نااميد مىباشد مگر طائفهء گمراهان ؟ »
و چون آيه :
إِنَّهُ لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ
. « 3 »
حكايت از گفتار حضرت يعقوب است كه : « حقّاً از رحمت خدا مأيوس نمىگردد مگر طائفهء كافران . »
و ليكن در آيه مورد بحث :
قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ * وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ وَ أَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذابُ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ وَ اتَّبِعُوا أَحْسَنَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذابُ بَغْتَةً وَ أَنْتُمْ
هامش
( 1 ) « تفسير فرات بن إبراهيم » ص 215 ؛ و « بحار » ج 8 ، ص 57
( 2 ) آيه 56 ، از سورهء 15 : الحِجر
( 3 ) ذيل آيه 87 ، از سورهء 12 : يوسف