عَلَى قُلُوبِ عِبَادِى ، لَا أَحِيفُ وَ لَا أَظْلِمُ وَ لَا أُلْزِمُ أَحَدًا إلَّا مَا عَرَفْتُهُ مِنْهُ قَبْلَ أَنْ أَخْلُقَهُ .
« و به درستى كه من خداوند هستم كه هيچ معبودى جز من نيست ؛ و بر اسرار و مخفىتر از آنها علم دارم ، و بر انديشهها و افكار بندگان خود مطّلع هستم ، هيچ گاه ظلم نمىكنم و ستم روا نمىدارم ، و هيچ كس را مجبور و ملزم به چيزى نمىكنم مگر همان چيزى را كه از او قبل از خلقت او مىدانستم . »
و پس از اين بيان حضرت باقر عليه السّلام فرمودند : اى ابراهيم ! اين آيه را بخوان !
من عرض كردم : اى پسر رسول خدا ! كدام آيه را ؟ !
حضرت فرمود : گفتار خداوند تعالى را :
قالَ مَعاذَ اللَّهِ أَنْ نَأْخُذَ إِلَّا مَنْ وَجَدْنا مَتاعَنا عِنْدَهُ إِنَّا إِذاً لَظالِمُونَ .
« 1 » .
« ( وقتى كه يوسف خواست برادرش بنيامين را نگاه دارد برادران يوسف گفتند : اى عزيز مصر ! ما پدر پيرى داريم ، يك نفر از ما را به جاى او بستان ! و در اين صورت ما تو را از نيكوكاران مىدانيم ) يوسف گفت : پناه مىبريم به خدا از اينكه بگيريم و اخذ كنيم مگر همان كسى را كه ما متاع خود را نزد او يافتهايم ! و اگر چنان كنيم حقّاً ما از ستمكاران مىباشيم . »
اين آيه ، معناى ظاهرش همانست كه شما مىفهميد ! ولى
هامش
( 1 ) آيه 79 ، از سورهء 12 : يوسف