حسين مىايستد ، و به دنبال او پيروان او ميروند .
و سپس مَرْوان بن حَكَم مىايستد ، و عبد المَلك بن مروان مىايستد ، و به دنبال آن دو نفر ، پيروانشان ميروند .
و پس از آن علىّ بن الحسين مىايستد ، و به دنبال او پيروان او ميروند .
و سپس وليد بن عبد المَلك مىايستد ، و به دنبال او پيروان او ميروند .
و محمّد بن علىّ مىايستد ، و به دنبال او پيروان او ميروند .
و پس از آن من مىايستم ، و به دنبال من پيروان من ميروند .
و گويا چنين مىبينم كه شما دو نفر ( خيثمهء جعْفى و مُفضّل بن عمر جعْفى ) با من هستيد !
سپس ما را مىآورند ، پس بر عرش پروردگارمان مىنشينيم ، و نامههاى اعمال آورده و ( در برابر ما ) قرار داده مىشود ، پس ما عليه دشمنانمان شهادت مىدهيم و براى شيعيان مُرْهِق خود شفاعت مىنمائيم ! « 1 »
عرض كردم : فدايت شوم ! منظور شما از شيعيان مرهق چه كسانى هستند ! ؟
هامش
( 1 ) اين عبارت در نسخهء « بحار » ( طبع حروفى ، ج 8 ، ص 47 ) بدين صورت وارد است : سپس ما را مىآورند ، پس پروردگار ما بر عرش قرار ميگيرد ، و نامههاى اعمال را مىآورند ، و ما بدانها مراجعه مىكنيم و عليه دشمنانمان - إلخ . ( م )