و از اين جهنّم بايد به بهشت بروند ؛ چون دنيا پل آخرت و جهنّم پل بهشت است و رسيدن به بهشت و مقام قرب حضرت حقّ بدون آمدن در دنيا ، و مجاهدات نفسانيّه ممكن نيست ؛ پس همه بايد در اين جهنّم بيايند و سپس خلاص شوند .
چرا پيامبران چون برق از جهنم عبور ميكنند
آن كسانى كه مانند پيامبران در دنيا مىآيند و ميروند و هيچ آلوده نمىشوند ، و رنگ و بوى دنيا را به خود نمىگيرند ، و زَن و فرزند و كسب و تجارت ، آنها را از خدا باز نمىدارد ؛ آنان بسرعت برق از آن عبور مىكنند و به مصداق آيه شريفه :
رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إِيتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ
. « 1 »
« مردانى هستند كه هيچ خريد و فروش و كسب و كار آنان را از ياد خدا و اقامه نماز و دادن زكات باز نميدارد ، و از روزى كه دلها و چشمها در آن روز دگرگون مىشود ، سخت در هراسند » .
أبداً از دنيا آلوده نشدهاند ؛ و دنيا نتوانسته است آنان را به خود سوق دهد و گرايش دهد .
و بنابراين چون از طرفى در دنيا آمده و رفتهاند ، پس در جهنّم آمدهاند و خارج شدهاند ؛ و از طرف ديگر چون در اينجا محبّت دنيا را به خود نخريدند ؛ و آلوده نشدند ؛ لذا در اين دنيا وقوف نكردهاند ؛ و چون برق گذشتند ؛ رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم در اين جهان يعنى در روى زمين شصت و سه سال درنگ فرمود . ولى يك لحظه در دنيا نبود ؛ دنيا يعنى
هامش
( 1 ) آيه 37 ، از سورهء 24 : النّور