عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ
« 1 » .
« شيطان سوگند ياد مىكند كه اى پروردگار ! به عزّت تو قسم كه من يكايك از افراد بشر را اغواء و گمراه ميكنم مگر آن بندگان تو را كه مُخلَص و پاكيزه شده باشند . »
يعنى بندگانى كه دوره اخلاص را گذرانيدهاند و از مقام مُخلِصين ( به كسر لام ) فراتر رفته و از مجاهدات نفسانيّه بيرون و پاك و پاكيزه خارج شدهاند ، شيطان به آنها دسترسى ندارد .
و ديگر آنكه مُخلَصين ، حمد و ثناى حضرت حقّ را چنان كه شايستهء اوست بجاى مىآورند :
سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
. « 2 »
« پاك و منزّه و مقدّس است خداوند از آنچه او را توصيف مىكنند مگر بندگان مُخلَص پروردگار ( كه آنچه او را توصيف مىكنند سزاوار اوست ) . پس تمام افراد نمىتوانند خدا را حمد و ثنا گويند و تمجيد و تقديس كنند مگر اين دسته . »
و ديگر آنكه :
فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
. « 3 »
« همهء مردم در روز قيامت براى حساب و كتاب و عَرْض در پيشگاه حضرت حقّ حاضر گرديده ميشوند مگر بندگان مُخلَص خداوند . »
اصولًا آن وحشتهاى روز قيامت و طول كشيدن پنجاه هزار سال براى حساب و كتاب و سائر مواقف قيامت و آن دستگاه عريض و طويل براى
هامش
( 1 ) آيه 40 از سورهء 15 : الحجر
( 2 ) آيه 160 ، از سورهء 37 : الصّافّات
( 3 ) قسمتى از آيه 127 و آيه 128 ، از سورهء 37 : الصّافّات