زُرَيق گويد : « حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام فرمودند : مساجد شكايت خود را به نزد حقّ تعالى مىبرند از همسايگان خود كه در آن مساجد حضور بهم نميرسانند ؛ و نمازهاى خود را در آن نمىخوانند .
خداوند به مساجد وحى ميفرستد : سوگند به عزّت و جلال خودم كه من أبداً نماز آنان را قبول نمىكنم ؛ و عدالت آنها را در بين مردم ظاهر نمىسازم ؛ و رحمت من شامل حالشان نخواهد شد و هيچگاه در بهشت من با من همنشين نخواهند بود . »
انشاءالله تعالى در مجلس آينده از معناى به صورت مؤمن در آمدنِ قرآن ، و حركت و سير آن از جلوى شهداى برّ و بحر ، و انبياء و فرشتگان به تفصيل سخن خواهيم گفت ؛ و شرح آن روايت شريف و تفسير آن گفته خواهد شد .
قرآن يگانه كتاب هدايت است : و در روايت است كه : واى به حال كسانى كه قرآن را رها كرده و به دنبال علوم ديگر رفتهاند . اگر انسان تمام علوم دنيا را داشته باشد حتّى علوم اسلامى چون فقه و اصول و منطق و فلسفه و ليكن قرآن را نداشته باشد دستش خالى است : و اگر قرآن را داشته باشد همه چيز را دارد و دستش پُر است ؛ چون قرآن كلام خدا است و كسى كه خدا را دارد همه چيز را دارد ، و كسى كه خدا را ندارد هيچ چيز ندارد .
مَا ذَا وَجَد مَنْ فَقَدَكَ وَ مَا الَّذِى فَقَدَ مَنْ وَجَدَكَ ؟ لَقَدْ خَابَ مَن رَضِىَ دُونَكَ بَدَلًا ، وَ لَقَدْ خَسِرَ مَنْ بَغَى عَنْكَ مُتَحَوِّلًا . كَيْفَ يُرْجَى سِوَاكَ وَ أَنْتَ مَا قَطَعْتَ الإحْسَانَ ؟ ! وَ كَيْفَ
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 290
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٩٠