به صورت يك پيغمبر مرسل ؛ پيامبران و مرسلين به او نگاه ميكنند و ميگويند از شدّت تعجّبى كه نمودهاند : لَا إلَهَ إلَّا اللهُ الْحَلِيمُ الْكَريمُ .
اين مرد يك پيغمبر مرسل است ؛ و ما او را به صفت و سيره و روشش مىشناسيم ؛ مگر آنكه او داراى فضل و برترى بسيارى است .
حضرت فرمودند : تمام پيامبران جمع ميشوند ؛ و با هم به نزد رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم مىآيند ؛ و از ايشان مىپرسند ، و ميگويند : يَا مُحَمَّدُ مَن هَذَا ؟ ! « اى محمّد اين كيست ؟ ! »
رسول خدا ميفرمايد : آيا شما او را نمىشناسيد ؟ !
پيامبران ميگويند : نه ، ما او را نمىشناسيم ، اين مرد از زمرهء كسانى است كه خداوند به هيچوجه بر او غضب ننموده است .
چهره ملكوتى قرآن در اثر عمل ننمودن به آن ، رنجور است
رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم ميفرمايد : اين حجّت خداست بر بندگانش .
قرآن سلام مىكند ؛ و از آنجا ميگذرد ؛ تا ميرسد به صفّ فرشتگان در صورت فرشتهء مقرّب ؛ و ملائكه به او نگاه ميكنند و شگفتشان افزوده ميگردد ؛ و چون فضل و شرف او را مينگرند قرآن براى آنان بزرگ جلوه مىكند ؛ و ميگويند : تَعَالَى رَبُّنَا وَ تَقَدَّسَ ، اين بندهء خدا از فرشتگانست و ما او را به رويّه و منهاج و صفاتش مىشناسيم جز آنكه اين نزديكترين ملائكه از نقطهء نظر درجات قرب بسوى خداوند عزّ و جلّ است ، و از همين جهت به جمال و نورى ملبّس شده است كه ما ملبّس نشدهايم !