حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام هستى خود را براى خدا داد ، حتّى طفل رضيع و شيرخوار خود را ؛ در اين صورت اگر خداوند همه چيز خود را به او بدهد به مقتضاى عدل رفتار كرده است .
دو كَون در خور يك موى اصغر تو نَيَرزد * چو كار در تو فِتَد چيست خونبهات حسين جان ؟
در بعضى از روايات اينطور وارد است كه كنار خيام حرم آمد و گفت : نَاوِلِينِى وَلَدِىَ الصَّغِيرَ حَتَّى أُوَدِّعَهُ ، طفل شيرخوار مرا بياور من با او وداع كنم . طفل را به دست او دادند ، خم شد كه طفل را ببوسد كه همانجا تير حَرمَله آمد ، و جان داد . « 1 »
هامش
( 1 ) « نفس المهموم » ص 216