« به تحقيق كه زيانكارند كسانى كه لقاى خدا را تكذيب نمودهاند . »
وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ
. « 1 »
« و كسانى كه تكذيب آيات ما را بنمايند و تكذيب لقاء آخرت را كنند ، تمام اعمال آنان حبط و هدر مىشود ؛ مگر اين جزا و پاداش غير از نفسِ اعمالى است كه انجام داده اند ؟ »
وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ .
« 2 »
« كسانى كه آيات ما را تكذيب كنند ، رفته رفته آنان را پائين آورده ( و به جهنّم و دوزخ سوزان نزول ميدهيم ) بطورى كه خود آنان نفهمند . »
و مانند بسيارى از آيات ديگر كه عذاب را در امّتهاى پيشين مبنى بر تكذيب آنان نموده ، نه بر نفسِ كفر ؛ و مانند بسيارى از آيات ديگر كه نمونهاى از آن ذكر شد و در آنها عنوان تكذيب را به دنبال كفر آورده و هر دو را معاً موجب خلود در دوزخ قرار داده است .
دربارهء گروه مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ
غير از افراد بسيار شايسته و مؤمن و افراد بسيار زشت و كافر و غير از مستضعفين و مَن يُلحَق بهم و غير از مؤمنين معمولى كه كارهاى خوب و بد را با هم آميخته بجا مىآورند ، در قرآن مجيد افرادى را بيان مىكند كه فوراً به حساب آنها به مجرّد موت رسيدگى نمىشود ،
هامش
( 1 ) آيه 147 ، از سورهء 7 : الاعراف
( 2 ) آيه 182 ، از سورهء 7 : الاعراف