نمىتوان آب را تجزيه نمود . و آيا يكى از آن دو توانسته بود از جريان برق براى تجزيهء آب استفاده كند كه اين هم قابل قبول نيست .
در اعصار جديد اولين كسى كه موفّق به جدا كردن هيدروژن از آب گرديد « هانرى كاوانديش » انگليسى است كه در سال 1810 ميلادى در سنّ هشتاد و يك سالگى زندگى را بدرود گفت .
او سالها براى تجزيهء آب كوشش كرد ، و بعد از آنكه هيدروژن را به دست آورد اسمش را « هواى قابل اشتعال » گذاشت و اوّلين مرتبه كه ئيدروژن را مشتعل كرد نزديك بود كه خود و خانهاش بسوزد . . . .
گاز هيدروژن زمانى كشف شد كه استفاده از نيروى برق آنقدر پيشرفته بود كه مىتوانستند از آن براى تجزيهء آب استفاده كنند .
اما در زمان جعفر صادق استفاده از نيروى برق ، در حدود همان استفاده از كاه و كهربا بود كه جنبهء سرگرمى و بازى داشت ، و قطعهاى از كهربا را به يك پارچهء پشمى مىماليدند و به كاه نزديك مىكردند و كهربا پرهاى كاه را جذب مىنمود .
آيا جعفر صادق يا پدرش محمّد باقر براى جدا كردن هيدروژن از آب به وسيلهاى پى برده بودند كه هنوز دانشمندان از آن بى اطّلاع هستند ؟ و آنها توانسته بودند با وسيلهاى غير از جريان برق هيدروژن را از آب جدا كنند ؟
از روزى كه « كاوانديش » براى اوّلين بار موفّق شد كه هيدروژن را به دست بياور تا امروز ، وسيلهء جدا كردن هيدروژن از آب غير از جريان برق نبوده است و تا كنون دانشمندان نتوانستهاند كه جز به اين وسيله هيدروژن را از آب جدا نمايند . « 1 »
آلودگى محيط زيست
در دورهء جعفر صادق عليه السلام صنايع در حدود افزارمندى بود و حتّى يك كارخانه
هامش
( 1 ) « خواندنيها » شمارهء 75 ، سال 33 « مغز متفكّر جهان شيعه » منتخب از ص 293 و ص 294 .