درس 181 تا 185
بسم الله الرّحمن الرّحيم
و صلّى الله على محمّد و آله الطّاهرين ،
و لعنة الله على أعدائهم أجمعين من الآن إلى قيام يوم الدّين ،
و لا حول و لا قوّة الّا بالله العلىّ العظيم .
قال اللهُ الحكيمُ فى كتابِهِ الكَريم :
وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ .
« 1 »
« و نيست محمّد مگر رسولى كه پيش از او رسولانى آمدهاند و درگذشتهاند ؛ پس اگر او بميرد يا كشته شود ، آيا شما بر روى پاشنههاى پاى خود به عقب واژگون مىشويد ؟ ! و هر كس بر روى دو پاشنه پاى خودش به عقب واژگون شود ، أبداً به هيچ وجه به خداوند ضررى نمىرساند ، و خداوند به زودى پاداش سپاسگزاران را مىدهد . »
اين آيه در غزوه احُد نازل شد درباره كسانى كه در حمله شديد دشمن پا به فرار گذاشته و پيامبر را در آن معركه خونبار تك و تنها گذاردند و جز وجود مقدّس
هامش
( 1 ) آيه يكصد و چهل و چهارم ، از سوره آل عمران : سوّمين سوره از قرآن كريم .