بنابر اين علم آنها عالىتر و رفيعتر از علم تمام اهل زمان است . خدا مىفرمايد :
أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ
« 1 »
و نيز فرمايد :
وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً
« 2 »
.
و دربارهء طالوت گويد :
إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
« 3 »
.
و به پيمبرش صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده :
أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَ كانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيماً
« 4 »
.
و درباره ائمّه از اهل بيت او و عترت او و ذرّيّه او صلوات اللّه عليهم فرموده است :
أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً * فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ كَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً
« 5 »
.
چون بندهاى را خدا براى ولايت و سرپرستى امور بندگانش اختيار كند سينهء او را براى تحمّل اين بار ، منشرح و گشاده مىدارد و در دل او چشمههاى حكمت قرار مىدهد و پيوسته از علوم خود به دو الهام مىنمايد به طورى كه ديگر از جواب فرو نخواهد ماند و از راه صواب حيران و سرگردان نخواهد شد ، و بنابراين او به عصمت الهى معصوم و به تأييد و توفيق او مؤيّد و موفَّق خواهد بود ، از هر گونه اشتباهى يا لغزش و خطائى مأمون و مصون خواهد بود . و اين مقام را خدا به او اختصاص داده تا بر بندگانش حجّت بوده باشد و بر آفريدگانش شاهد و گواه
ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ
« 6 »
.
آيا كسى مىتواند اين مَلكات را داشته باشد و قدرت بر وظائف امّامت را دارا باشد تا او را انتخاب كنند ؟ يا اينكه مختار و منتَخَب آنان داراى چنين صفاتى است تا او را مقدّم دارند ؟ سوگند به بيت اللّه كه از حقّ تجاوز كردند و كتاب خدا را چنان به پشت سر انداختند گويا كه اصلًا بر آن دانا نبودند . در كتاب خدا راه هدايت مشهود و شفاى از هر گزند و مصيبتى معلوم بود لكن آن را به دور انداختند ، و از اهواء و خيالات خود پيروى كردند . خداوند آنان را مذمّت نموده و وجههء بصيرت آنها را برو در افكنده ، ديدهء دل آنان را كور و قلب آنان را هلاك و تباه فرموده است
هامش
( 1 ) . سوره يونس 10 - : آيه 35 .
( 2 ) سوره بقره : 2 - آيه 269 .
( 3 ) سوره بقره : 2 - آيه 247 .
( 4 ) سوره النّساء : 4 - آيه 113 .
( 5 ) سوره النّساء : 4 - آيه 53 - 54 .
( 6 ) سوره جمعه : 62 - آيه 4 .