تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 108

از ابو بصير روايت شده است كه ابو عبد اللَّه ( ع ) گفت : « چون طفلى از اطفال مؤمنان بميرد ، ندا دهنده‌اى در ملكوت آسمانها و زمين ندا مىدهد كه : آگاه باشيد كه فلان بن فلان مرد ، پس اگر پدر و مادرش يا يكى از آن دو از دنيا رفته است ، يكى از مؤمنان عهده‌دار او خواهد بود و الّا تا روز قيامت فاطمه ( ع ) كفيل او خواهد بود تا آن كه تحويل كسانش دهد . « 37 » [ 22 - 23 ] و سياق بار ديگر با ما از نعيم بهشت سخن مىگويد . / 110 وَ أَمْدَدْناهُمْ بِفاكِهَةٍ وَ لَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ « و مدد رسانديم به ايشان با ميوه و گوشتى كه خواستار آن بودند . » و اين دو با هم غذايى كامل است ، و اين نعمت تمام و قطع نمىشود و پيوسته به متقيان مىرسد ، و بلكه به اندازه و شكل و حجمى كه خواستار آن باشند برايشان آماده مىشود ، پس عنان شهوت و اشتها در آنجا گشوده است و شخص به هر چه كه بخواهد و تخيّل كند دسترسى پيدا مىكند . و در روايتى از پيامبر ( ص ) آمده است كه گفت : « پس چون اشتهاى خوراك پيدا كنند ، پرندگان سفيدى به نزد آنان مىآيند و بالهاى خود را بلند مىكنند ، پس از هر رنگى كه خواسته باشند ، نشسته يا تكيه كرده مىخورند ، و اگر خواستار ميوه شوند ، شاخه‌هاى ميوه به آنان نزديك مىشود و از هر كدام كه خواسته باشند مىخورند » . « 38 » يَتَنازَعُونَ فِيها كَأْساً « بر سر جامى با يكديگر منازعه ( مبادله ) مىكنند . » راغب گفته است كه تنازع و منازعه به معنى مجاذبه است و از آن به مخاصمه و مجادله تعبير مىشود ، و خداى تعالى گفت : فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ ، و گفت : فَتَنازَعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ ، « 39 » اما ميان مؤمنون مخاصمه و دشمنى وجود ندارد ، و جام را به شوخى از دست يكديگر مىربايند يا جامهاى محبت را با هم مبادله مىكنند .