بسيارى از موجودات جهان خدمتگزار بشر بوده و قسمتى را نيز خود او استخدام نموده و از آنها بهره مىكشد .
ولى انسان با اين همه قدرت ونيرو ، با اين همه دانش وبينش ، به قسمتى از نعمتهاى مادى ومعنوى پى برده ، امّا قسمت زيادى از اسرار آفرينش هنوز براى او روشن نشده است . چه بسا تا پايان دوران عمر بشر ، قسمت مهمى از آنها كه وسايل حيات و زندگى بهشمار مىروند ، براى او مكشوف نشود ، زيرا نعمتهايى كه هميشه ملازم با ماست وهرگز از ما جدا نمىشود ، به طور مسلم مورد غفلت قرار گرفته و در افق فكر وتصور ما نمىآيند .
آرى نعمتى كه گاهى هست و گاهى نيست ، چون فقدان آن ، عكسالعمل مخصوصى در ما مىگذارد ، از اين نظر ، پيوسته مدّنظر بوده و كمتر مورد بىتوجهى قرار مىگيرد ، ولى نعمتهاى ملازم كه هميشه با انسان هست ، چون با چنين عكسالعملى روبهرو نيست ، از اين جهت مورد توجه قرار نمىگيرد .
يك مثال روشن : اگر انسان ، يك سلسله امواج صوتى را از آغاز زندگى تا پايان عمر ، بدون كوچكترين وقفهاى بشنود ، ممكن است اصلًا وجود آن را تشخيص ندهد و در صورتى مىتواند آن را تشخيص بدهد كه لااقل لحظهاى توقف در آن پيدا شود .
بر اين اساس ، چه بسا احتمال مىدهيم كه بسيارى از نعمتهاى الهى ، بسان همان اصوات ممتدى باشند كه از روز نخستين با ما همراه بوده و تا پايان زندگى نيز با ما همراه خواهند بود ، در اين
مربى نمونه (تفسير سوره لقمان) (فارسى) — صفحة 221
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٢٢١