بنابراين مبارزه با فساد ، راهنمايى ودعوت به كارهاى نيك و جلوگيرى از انحراف ، هرگز با آزادى فردى منافات ندارد ، زيرا آزادى در صورتى محترم است كه سلب آزادى از ديگرى نكند ، منافع ديگرى را در خطر نيفكند . در حقيقت ، فرد مبارز از حقوق خود ودوستان خود كه در سايهء افراط وانحراف چند فرد مفسد در خطر مىافتد ، دفاع مىكند .
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پاسخ اين پرسش را در ضمن يك مثل روشن فرموده است ، او در پاسخ سؤال كننده اى چنين گفت :
اجتماع ما بسان يك كشتى است ، سرنشينان كشتى تا آن جا آزادند كه موجبات هلاك ديگران را فراهم نكنند ، هرگاه مسافرى از اين آزادى سوء استفاده بنمايد و بخواهد با ميخ يا تيشه ، بدنهء كشتى را سوراخ كند ، كليه مسافران روى غريزه دفاعى كه دارند ، به شدت هر چه تمامتر با او مبارزه مىنمايند و عمل او را يك نحوه سوء استفاده از آزادى تلقى مىكنند .
جامعه نيز بسان كشتى است ، افراد جامعه سرنشينان اين كشتى هستند ، آنها در ضرر و نفع يكسانند ونمىتوان حساب ضرر يك فرد را از اجتماع جدا نمود .
مربى نمونه (تفسير سوره لقمان) (فارسى) — صفحة 189
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٨٩