6 - عرش خداوند چيست ؟
4 . « ثُمَّ اسْتَوى عَلَى العَرْشِ يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِى الأَرْضِ وَما يَخْرُجُ مِنْها وَما يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَما يَعْرُجُ فِيها . . . » ؛
. . . سپس بر عرش ( قدرت ) استيلا يافت . ( خداوند ) از آن چه در زمين فرو مىرود ، يا از آن بيرون آيد و از آن چه از آسمان نازل شود و يا به سوى آن بالا رود ، آگاه است . . . » .
نكتهء قابل بحث در اين قسمت از آيه دو مطلب است :
1 . معناى « استوى » چيست ؟
2 . منظور از « عرش » در اين آيه و آيات ديگر چيست ؟
با مراجعه به كتابهاى لغت روشن مىشود كه « استوى » در دو مورد به كار مىرود :
الف ) استقرار و قرار گرفتن روى يك چيز ، مثلًا هنگامى كه سوار ، روى اسب قرار گرفت در لغت عرب مىگويند :
« استوى على ظهر الدابة ؛ روى اسب قرار گرفت . »
ب ) استيلا و احاطه و تسلط بر امور . اين معنا بيشتر در مواردى است