تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عقايد اسلامى (در پرتو قرآن، حديث و عقل) ( فارسى) — صفحة 385

مساهمون:

ص٣٨٥
« معاد » در لغت عرب به معناى « بازگشتگاه » است از اين نظر به وطن « معاد » مىگويند كه ، فرد مسافر هر كجا برود باز به همان جا بازمىگردد . پيش‌بينى بازگشت پيامبر به وطن ، در لحظه‌اى كه هيچ نوع قرينه‌اى بر آن گواهى نمىداد جز يك وحى الهى كه از گذشته و آينده آگاه است چيز ديگرى نمىتواند باشد .

ه ) مسلمانان وارد مسجد الحرام مىشوند

پيامبر گرامى در مدينه در عالم رؤيا ديد كه وى با مسلمانان وارد مسجد الحرام شده است و سرهاى خود را براى خروج از احرام تراشيده‌اند . پيامبر خواب خودرا به ياران خود گفت و افزود : به همين زودى گام در مسجد الحرام مىنهيم . چيزى نگذشت پيامبر تصميم گرفت كه با گروهى از ياران خود رهسپار مكه گردد ، ولى قريش از دخول مسلمانان به سرزمين حرم « در نقطهء حديبيه » جلوگيرى كردند و پس از يك سلسله مذاكرات ، هيئت نمايندگى قريش كه در رأس آنان « سهيل بن عمرو » بود با پيامبر صلى الله عليه و آله به توافق رسيدند و قراردادى براساس‌متاركهءجنگ به مدت ده سال امضا كردند مشروط بر اين كه مسلمانان از همان نقطه به مدينه باز گردند و زيارت خانهء خدا را به سال ديگر موكول نمايند و در سال‌هاى بعد بسان ديگر طوايف عرب مىتوانند خانهء خدا را زيارت كنند مشروط بر اين كه بيش از سه روز در مكه نمانند و سلاحى جز سلاح مسافر نداشته باشند . پيامبرصلحنامه را امضا كرد و از همان راه به مدينه بازگشت . گروهى از منافقان لب به اعتراض گشوده و گفتند : ما به مسجدالحرام وارد نشديم ، سرها را نتراشيديم و در اين هنگام آيهء زير كه متضمن نويد ورود قطعى مسلمانان به مسجدالحرام بود نازل گرديد . لَقَدَ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّ ؤْيا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ المَسْجِدَ الحَرامَ إِنْ شاءَ اللَّهُ آمِنِينَ