پيغمبر موافقت كرد به ترتيبى كه سهيل مىگويد نوشته شود و على نيز نوشت . سپس پيامبر به على دستور داد كه بنويسد :
« هذا ماصالح عليه محمد رسولاللّه » ( يعنى اين پيمانى است كه رسولخدا با سهيل نمايندهء قريش بست ) .
سهيل گفت : ما رسالت و نبوت تو را به رسميت نمىشناسيم و اگرمعترف به رسالت و نبوت تو بوديم ، هرگز با تو از در جنگ واردنمىشديم . بايد نام خود و پدرت را بنويسى و اين لقب را از متن پيمان بردارى .
در اين نقطه برخى از مسلمانان راضى نبودند كه پيامبر تا اين حد تسليم خواستهء سهيل شود ، ولى پيامبر با در نظر گرفتن يك سلسله مصالح عالى ، خواستهء سهيل را پذيرفت و به على عليه السلام دستور داد كه لفظ « رسولاللّه » را پاك كند .
در اين لحظه على عليه السلام با كمال ادب عرض كرد : مرا ياراى چنين جسارت نيست كه رسالت و نبوت تو را از پهلوى نام مباركت محوكنم . پيامبر از على خواست كه انگشت او را روى آن بگذارد تا شخصاً آن را پاككند و على انگشت پيامبر را روى آن لفظ گذارد و پيامبر لقب « رسولاللّه » را پاك نمود . « 1 »
گذشت و مسالمتى كه رهبر عالىقدر اسلام در تنظيم اين پيمان از خود نشان داد ، در تمام جهان بىسابقه است ؛ زيرا او در گرو افكار مادى
هامش
( 1 ) . مفيد ، ارشاد ، ص 61 ؛ اعلام الورى ، ص 106 ؛ بحارالانوار ، ج 20 ، ص 368 . طبرى در اين قسمت دچار اشتباه شده و نوشته است كه خود پيامبر نام خود را نوشت و ما در اين قسمت به طور گسترده در كتاب در مكتب وحى سخن گفتهايم .