در اجتماع مىگردد .
روزى كه پيامبر به رسالت مبعوث گرديد ، بسيارى از شهرها و آباديها نام بدى داشتند ؛ بسيارى از قبايل با لقبهاى زشت و زننده اشتهار يافته بودند ؛ ملت عرب براى فرزندان خود ، نامها و القاب زشت و زنندهاى كه حاكى از درندگى و غارتگرى بود ، مىنهادند ؛ قدم مؤثرى كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله برداشت اين بود كه دستور داد نام بسيارى از شهرها ، روستاها و بخشها و لقب بعضى از قبايل و افراد را كه نام و نشان بد و زنندهاى داشتند ، تغيير دهند . « 1 »
حتى آن حضرت دستور داد كه پدران براى فرزندان خود نام نيكويى انتخاب كنند و اين را يك حق لازمالاجرا بر عهدهء پدران شمرد .
قرآن مجيد ، خواندن افراد را با القاب بد و زشت نوعى تجاوز به حقوق آنان مىداند و مرتكبان را ظالم و ستمگر مىشمارد و چنين مىفرمايد :
« وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ؛
كسانى كه از اين كار دست برندارند ، آنها افرادى ستمگرند » .
پيامبر از نام نيك خوشش مىآمد و مىفرمود : هرگاه كه خواستيد كسى را پيش من بفرستيد ، شخصى را بفرستيد كه نام نيك داشته باشد .
روزى يكى از خادمان بتكدهاى مشاهده كرد كه روباهى بر سر
هامش
( 1 ) . عبد اللّه بن جعفر حميرى ، قرب الاسناد ، ص 45 .