2 - احترام و بزرگداشت :
از آنجا كه در نظام ارزشى اسلام ، علم جايگاهى ارزشمند دارد ، عالمان و دانشپژوهان نيز مقامى رفيع داشته ، و احترام و بزرگداشت آنان از فضائل انسانى به شمار مىآيد .
پر واضع است كه اين مقام و آن احترام ، ويژه عالمانى است كه همراه با تحصيلات علمى از فضائل معنوى و اخلاقى نيز بهرهمند باشند .
بدينسان ، چگونه مىتوان تصور نمود ، عالمانى كه خود تربيت يافته اين نظام الهى مىباشند ، از اين حقيقت به دور بوده ، و نسبت به ديگر علماء راستين و آگاه عصر خويش احترام نگذارند ، بلكه مىبينيم برخى به هنگام شنيدن نام يكى از علماء زمان خود ، به پاس احتراماش از جاى بلند مىشود . چنان كه « حاج ملاهادى سبزوارى » نسبت به « شيخانصارى » اين گونه بوده و با تعبير « مِنه السَّلام و اليه السَّلام و عليه السَّلام » از وى به احترام ياد مىكرد . « 1 »
3 - حق پذيرى :
تسليم شدن در برابر حقيقتها و واقعيتها كار ساده و آسانى نيست ، بخصوص اگر در جمع و آشكار صورت پذيرد . از اينرو ، از هر فردى انتظار نمىرود همين كه حقيقت و واقعيتى برايش روشن گرديد ، بىدرنگ آن را بپذيرد . چه اين كه بسا اين پذيرش با شكستهشدن شخصيت و از دست رفتن موقعيت و يا ديگر منافع وى همراه باشد . بلكه اين امر تنها از عهده افرادى برمىآيد كه با رهنمودهاى اخلاقى اسلام ، درون را ساخته و در پرتو آن از نفس مطمئن و نيرومندى برخوردار شده باشند . نفسى قوى كه به شخص اين توانايى را بدهد ، تا در همه شرايط و موقعيتها بتواند قيد و بندها و تعلقات فردى و اجتماعى و عنوانى را كنار زند و در برابر حقيقت سر فرود آورد و ملاك تأثيرپذيرىاش تنها براساس حق و حقيقت باشد .
4 - برخورد با شاگردان :
به حق ، رابطه استاد با شاگرد و نحوه برخورد وى با آنان ، نقش بسزايى در شكلگيرى شخصيت علمى و عملى شاگردان دارد . همانسان كه بارورى نهالِ علم در انديشه شاگرد ،
هامش
( 1 ) - - « شرح حال ملاهادى سبزوارى » ، مرتضى مدرس چهاردهى ، ص 23 . .