تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هدايتگران راه نور ، زندگانى باب الحوائج حضرت موسى بن جعفر (ع) (فارسى) — صفحة 81

مساهمون:

ص٨١
نشستم . او گفت : گناه يا بايد از بنده باشد يا از پروردگارش و يا از هر دو . پس اگر از خدا باشد پس او عادل‌تر و منصف‌تر از آن است كه به بنده‌اش ستم كند و او را به كارى كه مرتكب نشده ، مؤاخذه نمايد و اگر از هر دو سر زده باشد خدا شريك گناه اوست در اين مورد شايسته است كه طرف قوى نسبت به بندهء ضعيف خود انصاف را رعايت كند و اگر گناه فقط از بنده سر زده باشد پس مجازات تنها بر بنده اعمال مىشود و نهى تنها متوجّه اوست و او به تنهايى مستحق پاداش و عقاب است و بهشت و دوزخ بر او واجب مىشود . من با شنيدن اين پاسخ گفتم : ذرية بعضها من بعض .

د - شجاعت و استقامت

امام كاظم با همان قدرت و ارادهء بزرگى كه پيامبران عليهم السلام از آن بر خوردار بودند ، رسالت انبيا را بر دوش گرفت . او با تمام مظاهر طغيان استكبار و فساد و تنها با اتّكا بر پروردگار جهانيان به رويارويى برخاست . هنگامى كه فضل بن ربيع نزد آن‌حضرت آمد عرض كرد : اى ابو ابراهيم ! خداوند تو را رحمت كند براى مجازات آماده شو ، آن‌حضرت به وى فرمود : آيا « مالك دنيا و آخرت پشتيبان من نيست ؟ امروز نمىتوانيد به من آسيبى برسانيد ، انشاء اللَّه » . همچنين هنگامى كه بر هارون‌الرشيد ، اين فرمانرواى سركش ومغرور