سعيد بن جبير مىگويد :
كانت قريش تعارض النبي في الطواف يستهزؤون ويصفّرون ويصفّقون فنزلت هذه الآية « 1 » .
« قريش در هنگام طواف با پيامبر صلى الله عليه و آله معارضه مىكردند ، مسخره و استهزاء مىنمودند ، سوت مىكشيدند و دست مىزدند و لذا اين آيه نازل شد . »
كافران ، نماز را به باد مسخره مىگرفتند ، عليرغم اينكه هر انسان سالمى ، به شخصى كه با پروردگارش مناجات مىكند احترام مىگذارد ، و به حكم عقل و فطرت ، عمل او را تعالى و ارتقاى روح مىشمارد .
( وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ اتَّخَذُوهَا هُزُواً وَلَعِباً ) « 2 » .
« آنها هنگاميكه شما به نماز فرامىخوانيد ، آن را به مسخره و بازى مىگيرند . »
كسانى كه نماز را ضايع مىسازند !
امّا كسانى كه نماز را ضايع و تباه مىسازند يا آن را ترك مىكنند ، جزايشان اين است كه مناعت نفس را از دست مىدهند ، و نمىتوانند خويشتن را از شهوات باز دارند . خداوند مىفرمايد :
( فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ ) « 3 » .
« امّا پساز آنان ، فرزندان ناشايستهاى روى كار آمدند كه نماز را تباه كردند و از شهوات پيروى نمودند . »
گاهى هم ترك نماز ، شخص را به تكذيب دين و دورشدن از صراط مستقيم مىكشاند :
هامش
( 1 ) - تفسير الميزان ، ج 9 ، ص 85 .
( 2 ) - سورهء مائده ، آيهء 58 .
( 3 ) - سورهء مريم ، آيهء 59 .