اگر نجاست به آن اصابت كند ، نماز خواندن با آن اشكال ندارد . »
3 - زراره در حديث طولانى نقل كرده كه صاحب وسائل آن را ، قطعه قطعه نقل كرده است وى مىگويد : از امام عليه السلام پرسيدم كه به لباس من خون دماغ يا غير آن يا منى اصابت كرده است ، و من آن را علامت گذارى كردم تا اين كه آب پيدا كنم ، پس آب پيدا كردم ، و وقت نماز رسيد ولى من فراموش كردم كه لباسم نجس است و نماز خواندم و بعداز آن به ياد آوردم ؟ امام عليه السلام فرمود :
« تعيد الصلاة وتغسله » .
« نماز را اعاده مىكنى و لباس را مىشويى . »
قلت : فإن لم أكن رأيت موضعه وعَلِمْتُ أنّه أصابه فطلبته فلم أقدر عليه ، فلمّا صلّيت وجدته ؟
گفتم : اگر محلّ نجاست را نديدم ولى مىدانستم كه نجاست به آن اصابت كرده ، و هر چند جستجو كردم محلّ آن را نيافتم و زمانى كه نماز گزاردم ، يافتم ؟ امام عليه السلام فرمود :
قال : « تغسله وتعيد » « 1 » .
« لباس را مىشويى و نماز را اعاده مىكنى . »
قلت : فإن ظننت أنّه قد أصابه و لم أتيقّن ذلك ، فنظرت فلم أرَ فيه شيئاً ثمّ صلّيت فرأيت فيه ؟
گفتم : اگر گمان كردم كه نجاست به لباسم رسيده ولى يقين حاصل نكردم و نگاه كردم و چيزى نديدم ، سپس نماز گزاردم و بعد نجاست را ديدم ؟ فرمود :
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 2 ، باب 42 ، ابواب النجاسات ، ص 1063 ، ح 2 .