يكاصل عمومى وفراگير بيان داشت كه شامل اينحالت نيز مىشود .
پس طهارت دو گونه است :
- طهارت روح كه توبهء بعداز گناه است .
- طهارت بدن كه در مورد اين آيه ، به معناى رهائى از آثار حيض مىباشد مثل پاكيزه ساختن محلّ خون ، و سپس پاكيزه ساختن بدن با غسل كردن . سياق آيه ارزش طهارت و پاكى را نيز بيان مىدارد با اين تعبير كه ( وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ ) ، يعنى « خداوند پاكيزگان را دوست مىدارد . »
خداوند در آيهاى ديگر مىفرمايد :
( . . . فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُوا وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ ) « 1 » .
« در آن مردانى هستند كه دوست مىدارند پاكيزه باشند و خداوند پاكيزگان را دوست دارد . »
از اين آيه الهام مىگيريم كه هر نوع پاكيزگى مطلوب است ؛ پاكيزگى ظاهر بدن از كثافت و آلودگى و چرك و همچنين پاكيزگى باطن بدن از مرض و زيان مانند آن زيانى كه بعداز حيض ، احتلام ، آميزش جنسى و مس ميّت ، عارض بدن مىشود ، و همچنين پاكيزگى جامه و كالا و خانه و محيط و ترويج و توسعهء نظافت و بهداشت در همهء ابعاد . . .
خداوند سبحان دربارهء طهارت باطن بدن مىگويد :
( وَإِن كُنتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا ) « 2 » .
« اگر جنب بوديد خود را پاك كنيد ( غسل نمائيد ) . »
هامش
( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 108 .
( 2 ) - سورة مائده ، آيهء 6 .