آب بركه نيز نجس مىشود ، و همچنين هر آبى كه به وسيلهء برخورد با عين نجاست ، نجس شده و تغيير يافته ، اگر به آب كثير برسد و يكى از اوصاف آن را طبق اوصاف عين نجاست تغيير دهد ، آن را نجس مىگرداند .
5 - آب رنگىاى كه نجس شده ، اگر به آب كثير برسد ولى رنگ آب كثير را به غير رنگ نجاست تغيير دهد ، آن را نجس نمىگرداند مگر اينكه تغيير به قدرى باشد كه آب كثير از آب مطلق بودن خارج شود .
6 - اگر در آب كثيرى ، به طور مثال ، خون و مقدارى جوهر قرمز ريخته شود و رنگ آب به وسيلهء خون و جوهر عوض شود ، چنانچه مقدار خون به تنهايى براى تغيير دادن رنگ آب كافى باشد ، آب نجس مىشود و گرنه پاك است .
7 - اگر بركهء آب ، بوى گنديده داشته باشد و مردارى نيز در آن بيفتد و مدّتى در آن بماند به گونهاى كه اگر آب بركه ، بو نمىداد ، دراين مدّت ، لاشه بوى آن را تغيير مىداد ، دراين صورت آب بركه نجس محسوب مىشود ، زيرا ظاهر روايات ، بر شرط دانستن تغيير حقيقى و واقعى دلالت دارد ، و ظهور و بروز تغيير ، شرط نيست .
8 - اگر مردار در آب كثير بيفتد ولى سرماى شديد يا شور بودن آب يا هر پديدهء ديگر ، مانع از تأثير مردار در اوصاف آب شود به گونهاى كه اگر اين پديده مانع نمىشد ، وجود مردار ، آب را تغيير مىداد ، دراين صورت ، حكم بر طهارت آب مىشود زيرا تغيير ، حاصل نشده است .
9 - اگر ويژگيهاى خاص عين نجس ، از آن سلب شود ، مثلًا
احكام مطهرات و نجاسات (فارسى) — صفحة 47
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٤٧