خصوصيات خون از آن گرفته شود ، يا مردار به گونهاى ضدعفونى شود كه ديگر در آب تأثير نگذارد ، دراين صورت ظاهر اين است كه آب كثير در صورت برخورد با اين نوع نجس ، نجس نمىشود زيرا تغيير واقعى حاصل نشده است با اينكه اگر مانع نمىبود ، تغيير حاصل مىشد ولى احتياط اين است كه از آن اجتناب شود .
10 - اگر تغيير از جهت بر طرف شدن رنگ اصلى آب ، يا از بين رفتن مزّهء طبيعى آن حاصل شود بازهم آب نجس مىشود ، مثل اينكه آب ، شور باشد و به جهت برخورد با خون ، شورى آن از بين برود و مانند آبهاى عادى بدون طعم شود زيرا حكمت نجس شدن در هنگام تغيير يافتن ، غلبهء نجس بر پاكى آب است و روايات نيز اين مورد را شامل مىشود ، آيا مگر اين ، نوعى از تغيير مزّه و بو نيست ؟
11 - تغيير در صفات ديگر آب ، غيراز رنگ ، بو و مزّه ، مانند تغيير در سبكى و سنگينى و چسبندگى و شفافيّت و غيره كفايت نمىكند مگر اينكه آب به وسيله نجاست ، مضاف شود و عرف آن را آب مطلق ننامد .
12 - اگر تغيير بعداز خارج كردن نجس از ميان آب ، حاصل شود بازهم آب نجس مىشود مگر اينكه تغيير به جهت سبب ديگر غيراز نجس باشد .
13 - اگر قسمتى از مردار و لاشه در آب بيفتد و قسمت ديگر آن در نزديك آب بيفتد و هر دو قسمت با هم ، يكى به جهت مجاورت و ديگرى به طور مستقيم در تغيير آب تأثير بگذارند ، بازهم آب نجس مىشود .
احكام مطهرات و نجاسات (فارسى) — صفحة 48
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٤٨