فصل چهارم : احكام آميزش
الف - احكام عزل :
1 - عزل آن است كه مرد مانع از آن شود كه آبش به رحم زن رسد .
2 - مرد در صورتى كه در عقد نكاح شرط كرده باشد ، مىتواند نسبت به همسر خود ، خواه ازدواج موقت باشد يا نكاح دائم ، عزل كند .
3 - نسبت به زن سالمند ، نازا ، سليطه وبدزبان وزنى كه فرزندش را شير نمىدهد نيز مىتوان عزل كرد .
4 - در شرايط عادى عزل جايز است ولى كراهت دارد به ويژه اگر زن راضى نباشد ، مگر آن كه مصلحتى دينى يا دنيوى مهمترى در كار باشد همچون ضعف زن ، ترسيدن از وفا نكردن به حق زن ، يا به حقكودك در زمينه هاى مادى ومعنوى كه در اين گونه موارد كراهت ندارد .
5 - اگر در عزل زيانى به زن رسد يا مغايرتى با نيك رفتارى داشته باشد اين كار حرام است مگر با راضى كردن زن .
6 - ظاهراً درباره عزل زن يعنى ممانعت او از اين كه مرد آبش را در رحموى بريزد - بدون رضايت مرد ، وهنگامى كه اين عزل با تمكين واجبزن نسبت به مرد ، يا قيموميت مرد بر زن ، مغايرت داشته باشد حراماست . ولى اگر هيچ يك از اينها نباشد دليلى بر حرمت وجود ندارد .
بطور كلى حقوق زن و مرد طرفينى است ، زيرا خداوند مىفرمايد : وَ لَهُنَّ مِثْلُ الَّذِى عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ . . . . « 1 » « و براى زنان ، همانند وظايفى كه بر دوش آنها است ، حقوق شايسته اى قرار داده شده است » .
هامش
( 1 ) - سوره بقره ، آيه 228 .