از اين نكته مى توان احكام شرعى ذيل را استنباط كرد :
1 - انسان بايد دورانديشى در معاش را از ياد نبرد و در گذران زندگى راهى ميانه برگيرد . هركس بايد از اسراف وريخت وپاش دورى گزيند وميان دخل وخرجش توازن برقرار سازد ، تا به حرام ناچار نشود .
2 - انسان بايد بر فعّاليت وتلاش خود در جهت كسب روزى بيفزايد ، تا سربار مردم نشود و از مايملك آنها بى نياز شود ، و در نهايت از لغزشگاههاى حرام دور بماند .
3 - مؤمنان بايد خشنودى الهى و نه رضايت زن و فرزند را فراروى خود قرار دهند . در واقع نبايد به خاطر خشنودى زن و يا فرزندان ، از رضايت پروردگار و روزى رسانمان غافل شويم . از اين رو بايد به كارهاى شبهه ناك نزديك نشويم و به كارهاى نامشروع دست نيازيم و در اين امر از خداى متعال استعانت جوييم .
ب : پرهيزگارى در پيوندها
مؤمنان در پيوند خود با خانواده تنها تقواى الهى را معيار قرار مى دهند ، ودوستى ايشان نسبت به زن و فرزند ، ايشان را از دايره اطاعت الهى خارج نمى سازد . از اين رو مؤمنان ، دشمن خدا را هرچند كه پدر و يا فرزندشان باشند دشمن مى دارند .
از اين حقيقت احكام زير را مى توان دريافت :
1 - نمى توان در كار دين از كسى كه خدا به پيرويش دستور نداده ، پيروى كرد ، بلكه در شناخت دين بايد تنها به خداوند وسپس عقل تكيه زد ، و نمى توان راه و روش خانواده را اگر فاسد باشد فرا روى خود قرار داد .
2 - نبايد فريضه نهى از منكر را در محيط خانواده به فراموشى سپرد ، چرا كه اين فراموشى امكان دارد به تأثيرپذيرى از ايشان بينجامد . از اين رو بايد در فضاى خانواده ، ابتدا با زبان و اگر ممكن نبود در دل ، از كارهاى ناپسند اعضاى خانواده تبرّى جست ، تا در شمار ايشان محسوب نشد .
3 - هرچه فضاى خانه وخانواده از مسير دين دور تر شود ما نيز بايد راه خود را بيش از پيش از راه خانواده جدا كنيم ومدارا و راه آمدن با ايشان را به كنارى نهيم ،
احكام معاملات (فارسى) — صفحة 200
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٢٠٠