9 - هميارى ومهربانى .
10 - جايگاهى براى علم آموزى و تربيت .
11 - آموزه هاى و الا .
در آنچه خواهد آمد به تفصيل درباره اين احكام سخن خواهيم راند :
1 - استحكام ومصونيت
خداوند متعال مى فرمايد :
وَ اذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاءَ مِنْ بَعْدِ عَادٍ وَ بَوَّأَكُمْ فِى الْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِهَا قُصُوراً وَ تَنْحِتُونَ الْجِبَالَ بُيُوتاً فَاذْكُرُوا آلَاءَ اللَّهِ وَ لَا تَعْثَوْا فِى الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ « اعراف / 74 »
« به خاطر آوريد كه شما را جانشين قوم « عاد » قرار داد و در زمين مستقر ساخت ، كه در دشتهايش ، قصرها براى خود بنا مى كنيد و در كوه ها ، براى خود خانه ها مى تراشيد بنابراين ، نعمتهاى خدا را متذكر شويد و در زمين به فساد نكوشيد . »
رهيافت وحى :
همانگونه كه پيش از اين در سخن از احكام حفظ وپاس دارى گفته شد ، محافظت از جان شرعاً وعقلًا امرى واجب است ، از اين رو اهتمام به استحكام واصول ايمنى بنا ، در امر ساخت و ساز نيز ضرورى است . البته اين ضرورت در موارد گوناگون ومتناسب با خطرات احتمالى با شدت و ضعف همراه است « يعنى گاهى واجب و گاهى امرى مستحب شمرده مىشود » . از اين رو در شرايطى كه احتمال وقوع خطر ، بالا وخطر مرگ را در پى داشته باشد ، پايبندى به اصول ايمنى واستحكام بنا واجب وسهل انگارى در آنها حرام است . مثلًا اگر كسى در يك منطقه زلزله خيز خانه اى سست بنياد بسازد ، به گونه اى كه از ديدگاه عرف ، خود را در معرض خطر مرگ قرار داده باشد ، اين كار وى حرام است . اما در صورتى كه احتمال وقوع خطر كم يا ضعيف باشد ، مجهز شدن به وسايل ايمنى در برابر آن امرى مستحب وحفظ نكردن خود از آن خطر ، امرى مكروه شمرده مىشود .