رهيافت وحى :
غذا ، يكى از نيازمندى هاى اوليه انسان است و به نظر مى رسد جستجو براى دست يا بى وكسب و همچنين خوردن آن واجب باشد . همچنين تغذيه كسى كه خود توان كسب قوت خود را ندارد نيز بر ديگران واجب است . از سويى ذخيره سازى موادّ غذايى براى روز ندارى وتنگدستى نيز مهم است ، زيرا خداوند متعال به تلاش براى كسب روزى دستور مىدهد و آيات قرآن مجيد بر وجوب خوردن و آشاميدن به اندازه اى كه از حيات بشرى حفاظت شود ، دلالت دارند . علاوه بر اين عقل نيز ما را به اين امر رهنمون مى سازد . نصوص ومتون دينى بر لزوم اطعام تهيدستان وانفاق داده هاى الهى هم دلالت دارند .
احكام :
1 - بايد براى كسب روزى تلاش كرد وسربار ديگران نبود . در واقع گدايى كردن براى كسى كه بتواند كار كند و از راههاى حلال كسب روزى كند ، حرام است .
2 - خوردن و آشاميدن ، به قدرى كه زندگى انسان را از نابودى حفظ و يا از زيان هاى شديدى همچون بيمارى يا ضعف مفرط جلوگيرى كند ، واجب است .
3 - اگر گرسنه اى براى سدّ جوع و در امان ماندن از مرگ ، جز خوردنى ها وآشاميدنى هاى حرام ، چيزى براى خوردن پيدا نكند ، واجب است به اندازه اى كه از مرگ نجات يابد از آنها بخورد .
4 - مستحب است از تمام روزى هاى پاك تناول كرد وميان هيچيك از خوردنيهاى حلال تفاوت قايل نشد ، زيرا خداوند در هر خوردنى فوايد ولذّتهاى ويژه اى قرار داده است .
5 - مستحب است از ميوه هاى گوناگون براى خوردن استفاده كرد .
6 - انسان نبايد انرژى به دست آمده از خوردنيها را صروف افساد وپيروى از راههاى شيطانى بكند ، بلكه بر اوست كه شكرگذار خداوند باشد و عمل صالح انجام دهد .
احكام معاملات (فارسى) — صفحة 102
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص١٠٢