وهرچيزى كهزياد آن مست كننده باشد ، كمآن نيز حرام و نجس مىباشد .
5 - فقاع يا آب جو كه شراب معروفى است و از جو پس از تخمير آن گرفته مىشود ، حرامونجس است امّا اگر هنوز تخمير نشده ، اشكال ندارد . ملاك و قاعده اين است كه مست كنندهباشد . و همين حكم جارى است اگر فقاع را از غير جو درست كنند .
10 - عرق جنب از حرام و عرق حيوان نجاستخوار
1 - عرق جنب از حلال پاك و نماز با آن جايز است امّا اگر جنابت از حرام باشد مثلجنابت به واسطه زنا يا استمنا يا لواط ( العياذ باللَّه ) اقوى اين است كه در لباسآلوده به عرق آن نماز خوانده نشود و از آن اجتناب گردد .
2 - بنابر احتياط ، همين حكم را دارد عرق جنبى كه با همسرش در حالت حيض ، يا درحال روزه و يا در ظهار قبلاز كفّاره دادن همبستر شده است .
3 - مطابق آنچه از ادلّه شرعى استفاده مىشود واجب است از عرق شتر نجاستخوار اجتنابشود و بنابر احتياط واجب از عرق ساير حيوانات نجاستخوار نيز اجتناب شود .
حكم شك در نجس و نجاست
قبلًا درباره كيفيّت ثابت شدن نجاست ، و نيز طهارت بعداز نجاست سخن گفته شد ودراينجا فروعى است كه بايد مورد اشاره قرار گيرد :
1 - هر چيزى پاك است تا زمانى كه بدانى نجس شده است و اگر علم به نجاست پيدانكردى ، اشكال ندارد كه از آن استفاده كنى چه ، درباره حكم شك داشته باشى يا دربارهموضوع .
2 - غساله حمّام « 1 » ، نجس نيست مگر اينكه بدانى آب نجسى در آن ريخته است . البتّه بهتراين است كه از آن اجتناب شود .
3 - اگر در نجاست چيزى شك كردى يا در آن شبهه نجاست وجود داشت بهتر اين است كه بر روى آن آب بپاشى مثل معابد مجوس ، يهود و نصارى و لباسى كه بدون رطوبت با سگ و خوك تماس يافته باشد و همچنين لباسى كه با بدن كافر تماس يافته و لباس و بدنى كه دربارهنجاست آن شك دارى و همچنين لباسى كه مذى يا عرق جنب يا ادرار شتر و گوسفند به آنرسيده باشد .
هامش
( 1 ) غُساله حمّام يعنى : آبى كه در هنگام و پس از شستن چيزى يا بدن انسان ، از آن جدا مىشود .