نماز ، ياد خدا
جوهر و حقيقت نماز اين است كه نماز ياد خداوند يكتا ، رمز عبوديت او ، دليل تسليم بودن در مقابل او ، نشانه ايمان و علامتاخلاص است و از همين رو آنجا كه خداوند فائده نماز را بيان فرموده و آن را باز دارنده از بدىها و گناه معرفى كرده ، گفته است : ( . . . وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ . . . « 1 » « ياد خداوند بزرگتر و مهمتر از هر چيزى است . » و همچنين فرموده است : ( وَأَقِمِ الصَّلَاةَلِذِكْرِي « 2 » « نماز را براى ياد من برپادار . » و همچنين فرموده است : ( قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّى * وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى « 3 » « به يقين رستگار شد كسى كه خود را پاك ساخته است * و نام پروردگارش را ذكر كردهونماز خوانده است . »
در قرآن مجيد آمده است :
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَاماً وَقُعُوداً وَعَلَى جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هذَابَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ « 4 » « همانها كه خدا را در حال ايستاده و نشسته و آنگاه كه بر پهلو خوابيدهاند ياد مىكنند و در اسرار آفرينش آسمانها و زمين مىانديشندو مىگويند پروردگارا ! اينها را بيهوده نيافريدهاى منزّهى تو ! ما را از عذاب آتش نگاه دار . »
نماز چون ذكر و ياد خدا است ، در هيچ حالى نبايد ترك شود و تا انسان زنده است بايد آن را برپا دارد . قرآن مجيد مىگويد :
( وَجَعَلَنِي مُبَارَكاً أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَادُمْتُ حَيّاً « 5 »
« و مرا هرجا باشم ، وجودى با بركت قرار داده و تا زمانى كه زندهام مرا به نماز وزكات توصيه كرده است . »
در جاى ديگر مىگويد : ( إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنذِكْرِ اللَّهِ وَعَنِ الصَّلَاةِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ « 6 »
« شيطان مىخواهد به وسيله شراب و قمار ، در ميان شما عداوت و كينه ايجاد كند وشما را از ياد خدا
هامش
( 1 ) ) - سوره عنكبوت ، آيه 45 .
( 2 ) سوره طه ، آيه 14 .
( 3 ) سوره اعلى ، آيات 15 - 14 .
( 4 ) سوره آل عمران ، آيه 191 .
( 5 ) سوره مريم ، آيه 31 .
( 6 ) سوره مائده ، آيه 91 .