[ 9 ] دهها سال بر آدمى مىگذرد و اشتغال به كمترين چيزها او را از انديشيدن به بزرگترين حقايق باز مىدارد . پس زمين را با نشانه‌هايى بزرگ كه در آن وجود دارد مىبيند ولى نمىپرسد : چگونه زمين آفريده شده ، و چگونه گسترده شده ، و چگونه ارزاق در آن به وجود آمده و مقدر شده ، و براى پذيرفتن زندگى ، اين نعمت بزرگ و راز سترگ آماده گشته است ؟ قرآن ، ما را يادآور مادرمان زمين مىشود ، و به قوانين و سنّتهاى خدا در آن ، و اين كه خدا آن را در ظرف دو روز آفريده است ، اشاره مىكند ، شايد به پروردگار قدرت هدايت شويم . « قُلْ أَ إِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَ تَجْعَلُونَ / 173 لَهُ أَنْداداً ذلِكَ رَبُّ الْعالَمِينَ - بگو آيا به كسى كه زمين را در دو روز آفريده است كافر مىشويد و براى او همتايانى قرار مىدهيد ؟ » از خلال اين روند به بزرگى زمين پى مىبريم تا شايد به عظمت آفريدگارى كه آن را تنها در دو روز آفريده است رهنمايى شويم ، و همچنين ميزان خطر كفر نسبت به پروردگار بزرگ خود را دريابيم ! پرسشهايى پياپى دربارهء اين آيه به ذهن مىآيد : آفرينش چگونه تمام شد ؟ و آن دو روز كه زمين در آنها آفريده شده چيست ؟ و چرا بر آن دو روز تأكيد شده است ؟ يكم : برخى نظريات جديد مىگويد : زمين پيش از نزديك به دو مليون سال از خورشيد جدا شده ، پس آيا معنى آفريدن زمين در دو روز اين است ؟ يا معنى آفريدن زمين فراهم ساختن آن به صورتى است كه آمادگى پذيرفتن شرايط زندگى را