تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 147

« فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ إِيمانُهُمْ لَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا سُنَّتَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ فِي عِبادِهِ وَ خَسِرَ هُنالِكَ الْكافِرُونَ - امّا بدان هنگام كه عذاب ما را ديدند ديگر ايمانشان برايشان سودى نبخشيد . اين سنّت خداست در رفتار با بندگانش . و كافران در آن روز زيان كردند . » همانا ايمان قبل از فرا رسيدن بلا سودمند است ، اين سنّتى است كه در گذشته و آينده تغيير نكرده و نمىكند .