« لَا تَتْرُكُوا الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ فَيُوَلَّي عَلَيْكُمْ شِرَارُكُمْ ثُمَّ تَدْعُونَ فَلَا يُسْتَجَابُ لَكُم » « 1 »
امر به معروف و نهى از منكر را ترك نكنيد كه بدهاى شما بر شما مسلّط مىگردند ، آنگاه هر چه خدا را بخوانيد جواب ندهد
وجوب امر به معروف و نهى از منكر ، نظير وجوب نماز و روزه است و ترك آن ، نظير ترك ساير عبادات ، گناه است و بايد از آن توبه شود .
گناه اجتماعى ديگرى كه جامعه را فراگرفته است ، تجمّلگرايى است . امروزه در جامعهء اسلامى ، يك نوع مسابقهء تجمّل گرايى در ميان اهل ايمان برقرار شده است و بهطور مرتّب در حال تشديد است ؛ تهيهء خلاف شأن خانه يا لوازم زندگى ، تهيهء جهيزيهء تشريفاتى ، برگزارى مراسمهاى عقد و عروسى و نيز ختم و عزا بهصورت تجمّلى ، برنامههاى تشريفاتى جشن تولّد فرزند يا بازگشت از سفرهاى زيارتى و تعيين مهريههاى گزاف و سنگين ، از مصاديق تجمّلگرايى است و بايد از گناه آن
توبه شود .
كسانى كه در امور زندگى و به خصوص در امر ازدواج ، چنين سنّتهاى تجمّلى و غلطى را پايهگذارى مىكنند و مانع ازدواج جوانان مىشوند ، بايد بدانند تا زمانىكه به آن سنّت و مرام عمل مىشود ، گناه آن در نامهء اعمال پايهگذاران نيز ثبت مىگردد . اين افراد ، وقتى بدانند شريك گناه كسانى هستند كه در اثر رواج و مسابقهء تجمّلات ، ازدواج نمىكنند و به حرام مىافتند ، به ضرورت توبه و انابهء خود پى خواهند برد .
فرو رفتن در مشتهيات نفس از راه حرام كه « اتراف » نام دارد و هدردادن نِعَمالهى كه به آن « تبذير » مىگويند ، هر دو گناه است و نياز به توبه دارد . سالك
هامش
( 1 ) . نهجالبلاغه ، نامه 47