با اين اوصاف ، شايد بهترين تعريفى كه بتوانيم در معرفى قرآن داشته باشيم ، اين است كه بگوييم : « قرآن كتاب انسانسازى است » . نازل شده است كه آدمسازى كند و آدمى را به كمال انسانيت و خليفهاللهى برساند .
تحدى و مبارز طلبى در قرآن
يكى از روشهاى قرآن ، در مقابله با توطئهها ، تهاجم فرهنگى و جنگ روانى مشركين ، كه تا قيام قيامت نيز كارايى و كاربرد دارد ، تحدّى قرآن است كه در چندين آيه به مخالفان قرآن مىگويد : اگر راست مىگوييد كه اين قرآن معجزه و از سوى خداوند نيست ، يك آيه مثل آن بياوريد :
« و إن كُنتُم في رَيبٍ مِمّا نَزَّلنا عَلي عَبْدِنا فَأتُوا بِسورَةِ مِن مِثْلِهِ وَادْعُوا شُهَداءَكُم مِن دُونِ اللّهِ إن كُنتُم صادقينَ » .
« 1 » مىفرمايد اگر نسبت به اين قرآن كه بر بندهى خود فرستادهايم ترديد داريد و مىگوييد اين سخنان از خود اوست ، يك سوره مثل آن بياوريد و براى انجام چنين كارى از هر كارشناس و استاد فصاحت و بلاغت كه در اختيار داريد ، يا سراغ داريد ، كمك بگيريد و اگر راست مى گوييد ؛ صداقت گفتارتان را دربارهى اين سخن كه اين آيات از جانب خداوند نيست به اثبات رسانيد ، اگر راست مىگوييد .
اين فرياد « هل مِن مبارز » قرآن تا قيام قيامت به قوّت خود باقى است و اكنون نيز مراجع تقليد به استناد اين آيات ، با صداى رسا فرياد مىزنند : اى دشمنان
هامش
( 1 ) - بقره / 23 : « و اگر در آنچه بر بندهى خود نازل كردهايم ، شك داريد ، پس - اگر راست مىگوييد - سورهاى مانند آن بياوريد و گواهان خود را - غير خدا - فراخوانيد . »