پس از نازل شدن نخستين وحى ، پيامبر احساس خستگى نمودند بنابراين ، لحظهاى به استراحت پرداختند كه جبراييل امين با آيات اول سورهى مزّمّل به سراغشان آمد :
« بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم يا أيُّها الْمُزَّمِّل قُمِ الليلَ إلا قَليلًا نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَليلًا أَوْ زِدْ عَلَيْهِ . . . » . « 1 » يا رسولالله ! اى كسى كه عباى نبوّت را به دوش گرفتهاى ! ( و بار سنگينى بر دوش خود احساس مىكنى ) برخيز . سپس دستورالعملهايى را به ايشان ابلاغ كرده كه نقشى اساسى و حساس را در امر رسالت براى پيامبر ايفا مىكند . هر كسى نيز بخواهد با سير و سلوك به مقام و منزلتى معنوى دست يابد ، با اين آموزه ها مىتواند به مطلوب خود برسد . برخى ازموارد اين دستورالعمل عبارت است از :
هامش
( 1 ) - مزّمل / 4 - 1 : « به نام خداوند رحمتگر مهربان ، اى جامه به خويشتن فرو پيچيده ، به پا خيز شب را مگر اندكى ، نيمى از شب يا اندكى از آن را بكاه ، يا بر آن نصف بيفزاى . . . »