تفسير ادبى
قدرت و قوت :
« قوة » به معناى « قدرت » است ، با اين تفاوت كه از بعضى جهات ، با آن فرق دارد از جمله :
الف ) « قوت » عبارت است از به كار بردن « قدرت » ، يعنى « قوت » قدرت بالفعل ، است بر خلاف « قدرت » كه اعم از آن است .
ب ) به علت عظمت شأنش مورد استفاده قرار نمىگيرد .
ج ) قوت معناى عظمت در قدرت را به همراه دارد ، لذا غالباً به معناى عظيم الشأن در قدرت مورد استفاده قرار مىگيرد بر خلاف قدرت كه اعم از آن است .
د ) قوت غالبا براى قدرتى مورد استفاده قرار مىگيرد كه در ذات چيزى واقع باشد و به عبارت منطقى « حمل از خارج محمول » است ، يعنى از ذات چيزى گرفته مىشود و بر آن بار مىگردد ، بر خلاف قدرت كه غالبا اين طور نيست . لذا به آهن گفته مىشود « قوى » ولى « با قدرت » گفته نمىشود . خداوند تعالى هم در اين آيات به همه اين موارد اشاره فرموده است :
- ؛
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ
« 1 » خداوند است كه روزى بخش قوى و مستحكم است .
- ؛
فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَالِحاً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ مِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ
« 2 »
پروردگارت تواناى شكست ناپذير است .
هامش
( 1 ) . ذاريات ، آيه 58 .
( 2 ) . هود ، آيه 66 .