« وَالَّذى بَعَثَ مُحَمَّداً ( ص ) بِالْحَقِّ وَ اكْرَمَ اهْلَ بَيْتهِ ما مِنْ شىءٍ تَطْلُبُونَهُ مِنْ حِرْزٍ مِنْ حَرْقٍ اوْ غَرقٍ او سَرَقٍ او افْلاتُ دابَّةٍ مِنْ صاحِبها اوْ ضالَّةٍ اوْ آبِقٍ الّا وَ هُوَ فِى الْقُرآن . . . ؛ « 1 »
قسم به آن كس كه محمد را به پيامبرى برگزيد و خاندان او را گرامى داشت ، در پى هر حرزى كه براى دفع آتشسوزى ، غرق شدن ، سرقت يا رم كردن چهارپايى از صاحبش يا گم شده اى يا گريخته اى - راجع به هر بلا و آفتى - كه باشيد در قرآن هست . »
البته نظير اينگونه روايات بسيار زياد است .
آن چه كه جا دارد در اين جا يادآورى شود ، اين است كه : قرآن سپرى است در برابر هر چيز و مايه حفاظت و مراقبت آدمى است از هر بلاى مادى و معنوى به ويژه سورههاى حمد ، آيةُ الكرسى ، قل هو الله احد ، قل يا ايها الكافرون و معوّذتين .
از جمله چيزهايى كه براى رفع بلايا و دفع كمبودها و نواقص مفيد است دعاست .
فوايد ادعيه
مطلق دعا هم چنان كه در اين دعا هست براى كسى كه فكر و ذكرش مشغول مطلبى است فايده دارد و او را از شرور ، عاهات و بليات مادى و معنوى آزاد مىسازد .
دربين ادعيه ، دعاهاى خاصى هم از اهل بيت ( ع ) رسيده است كه ما قسمتى از آنها را نقل مىكنيم ، چرا كه ذكر همه آنها مقدور نيست . لذا علاقه مندان مىتوانند به كتابهاى دعا از جمله : مصباح المتهجد ، مفاتيح ، مهج الدعوات ، آداب الدعا و غيره مراجعه نمايند .
1 . براى رفع اهوال و سختى ها ، كه به تجربه هم رسيده است :
« الّلهمَّ انّى اسْئَلُكَ بِحَقِّ مُحَمِّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ انْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ انْ تُنْجِيَنى مِنْ هذَا الْغم ؛ « 2 »
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 624 ، ح 21 .
( 2 ) . بحارالأنوار ، ج 91 ، ص 209 ، ( باب 38 ، أحراز النبى ( ص ) ) ، ح 2 .