است كه به ياد خدا بيفتد و هميشه توجه داشته باشد كه در محضر خداست . آيهء ديگر مىفرمايد :
اقِمِ الصَّلوةَ طَرَفَيِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّيلِ انَّ الحَسَناتِ يُذْهِبْنَّالسَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْري لِلذّاكرينَ
« 1 » يعنى دو طرف روز نماز بخوان : اول طلوع فجر نماز بخوان و اول شب هم نماز بخوان . نمازشب هم بخوان . يك مقدارى از شب را هم نماز بخوان . بعد مىفرمايد : نماز گناهان را مىآمرزد . و مىفرمايد اين نماز آدمى را به ياد خدا مىاندازد و اين حالت خيلى بالايى است به حدى كه از پيغمبراكرم سؤال مىكند : ما با كه معاشرت كنيم ؟ مىفرمايد : با كسى كه تو را به ياد خدا بيندازد ، نه به ياد شهوت و دنيا ، و قساوت براى تو درست كند . در همين باره قرآن يك زنگ خطر مىزند براى كسانى كه رفيق و
مونسى چنين دارند ؛ يعنى مونسى كه به جاى هدايت به سوى خداوند ، او را به راه شيطان ببرد . به جاى اينكه به ياد خدا بيندازد ، به ياد شهوت اندازد . قرآن درباره رفيق بد مىفرمايد : افرادى كه رفيق بد دارند و رفيقشان آنها را به ياد خدا نمىاندازد ، روز قيامت به اندازهاى ناراحت و پشيمان هستند كه پشت دست مىگزند :
يَومَ يَعَضُّ الظّالمُ عَلي يَدَيْهِ يَقولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبيلًا « 2 » مرتب پشت دست مىگزند و مىگويند : اى كاش ما با رسول گرامى رفت و آمد داشتيم و با قرآن و روايت سروكار داشتيم و با كسانى كه ما را به ياد خدا مىانداختند ، سروكار داشتيم :
يا وَيْلَتي لَيْتَني لَمْ اتَّخِذْ فُلاناً خليلًا « 3 » واى بر من ! اى كاش با فلانى رفاقت نداشتم !
هامش
( 1 ) - هود / 114 .
( 2 ) - فرقان / 27 - 28 .
( 3 ) - فرقان / 27 - 28 .