وكافران را پى وسته به سبب اعمالشان حادثه اى مى رسد ، يا آن حادثه در نزديكى خانه هايشان فرود آيد تا آنگاه كه وعدهءخدا فراز آيد ، زيرا خدا خلف وعده نمى كند .
( و اذ تأذّن ربّكم لئن شكرتم لازيدنّكم و لئن كفرتم انّعذابي لشديد . ) 123
و پروردگارتان اعلام كرد كه اگر مرا سپاس گوييد ، بر نعمت شما مى افزايم و اگر كفران كنيد ، بدانيد كه عذاب من سخت است .
( فاصابهم سيّئات ما عملوا و حاق بهم ما كانوا به يستهزءون . ) 124
به كيفر كردار بدشان رسيدند و همان چيزهايى كه به ريشخند مى گرفتند به سرشان تاختن آورد .
( وضرب اللّه مثلًاقريه كانت امنهً مطمئنّهً يأتيها رزقها رغداًمن كلّمكانٍفكفرت بانعم اللّه فاذاقها اللّه لباس الجوع و الخوف بما كانوا يصنعون 125 . )
خدا ، قريه اى را مثل مى زند كه امن و آرام بود ، روزىمردمش به فراوانى از هر جاى مى رسيد ، اما كفران نعمت خدا كردند و خدا به كيفر اعمالشان ، به گرسنگى و وحشت ، مبتلايشان ساخت .
( و اذا اردنا ان نهلك قريهًامرنا مترفيها ففسقوا فيها فحقّعليها القول فدمّرناها تدميراً ) 126
چون بخواهيم قريه اى را هلاك كنيم ، ثروتمندانشان را فرماييم تا در آنجا تبهكارى كنند ، آنگاه عذاب بر آنها واجب گردد و آنان را در هم فرو كوبيم .
( قل سيروا في الارض فانظروا كيف كان عاقبه المجرمين . ) 127
بگو : در زمين سيركنيد و بنگريد كه پايان كار مجرمان چگونه بوده است .
كاوشى نو در اخلاق اسلامى وشئون حكمت عملى (فارسى) — صفحة 102
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٠٢