نمى كند ؛ كرامت و عزتش مى بخشد و بر بسيارى از مخلوقات فضل مىدهد .
« وَ لَقد كَرَّمنا بَنى آدَم وَ حَمَلْنا هُم فى البَرِّ وَ البحر وَ رَزَقناهُم مِنَ الطِّيِباتِ وَ فَضَّلناهُم عَلى كثيرٍ مِمَّن خَلَقنا تَفّضيلًا »
« 1 » و ما همانا ، فرزندان آدم را بسيار گرامى داشتيم و آنها را بر مركب بر و بحر سوار كرديم . ( و جهان جسم و جان را مسخر ايشان كرديم ) و از هر غذاى لذيذ و پاكيزه آنها را روزى داديم و بر بسيارى از مخلوقات خود برترى و فضيلت بزرگ بخشيديم .
پروردگار از روح خود در انسان دميد و او را مسجود فرشتگان قرار داد .
« فَاذا سَوَّيتُهُ وَ نَفَحتُ فيه مِن رُوحى فَقَعوا لَهُ ساجدين »
« 2 » خداوند تعالى خطاب به ملائكه مى فرمايد : هنگامى كه او را به خلقت كامل بياراستم ، و از روح خود در او دميدم ، او را سجده كنيد .
انسان مظهر اسماء و صفات حق تعالى است و فشرده ى عالم آفرينش است .
« اتَزْعَمَ انَّك جِرمٌ صغير * وَ فيكَ انطوى العالَمُ الأكْبَر » « 3 »
مپندار خود را كه جرم صغيرى * كه پنهان شده در نهادت جهانى
توئى آن كتاب مبين كز حروفت * شده ظاهر اسرار گنج نهانى
هامش
( 1 ) - سوره ى اسراء ، آيه 70
( 2 ) - سوره ى حجر ، آيه 29
( 3 ) - شعر منسوب به اميرالمومنين « ع » است .