اهميت خودورزى و احتياط در مديريت
چند دسته و گروهاند كه هميشه بايد محتاط باشند و با عصاى احتياط راه بروند ، و كارهايشان را در زندگى سنجيده انجام دهند :
1 - افرادى كه سنشان از چهل سال به بالا است و به عبارتى در سرازيرى قرار گرفتهاند و در واقع هر قدمى كه بر مىدارند ، همان اندازه به روز حساب نزديكتر مىشوند . در اين مورد روايتى هست كه مىفرمايد :
من بلغ اربعين و لا يتعصي فقد عسي ؛
كسى كه چهل ساله شود و عصا دست نگيرد گناه كرده است .
اين معناظ ظاهرى روايت است و مسلماً معنايش اين نيست كه افراد چهل سال به بالا بايد عصا به دست بگيرند . از اين روايت ، مىتوان چنين استفاده كرد كه : انسانها از چهلسالگى به بعد بايد احتياط بيشترى كنند و با عصاى احتياط حركت نمايند ، بايد رفتار و كردارشان را بپايند تا روز قيامت سرافكنده و خجالت زده نباشند .
اين مطلب نيز در روايات آمده است كه : انسانها وقتى به چهلسالگى مىرسند ، از سوى خداوند ، به فرشتگان خطاب مىشود كه ديگر عقل او كامل شده و تجربه پيد ا كرده و مىداند كه به قبر و قيامت نزديك مىشود ،